Ik ben er bijna. En ik ben fier dat ik het hier kan neerschrijven. Al mijn vakken zijn achter de rug, nog één jaar stage en thesis en ik kan mezelf psycholoog noemen. Is die titel belangrijk voor mij? Ja en neen.

Neen, omdat ik nog steeds dezelfde Sarah ben als ervoor en daar gaat de titel psycholoog niets aan veranderen.

Ja, omdat ik veel heb bijgeleerd, heel wat kennis heb vergaard … mijn dagelijkse praktijk heeft meer ‘body’ gekregen, mijn creatieve therapie is verrijkt geweest met wat ik op de universiteit heb geleerd: van theorie, tot deontologie, tot wetenschappelijke kennis …. Hoewel velen zich afvragen wat daar soms het nut van is, is zulke algemene kennis helemaal niet te onderschatten! Psycholoog worden is ook belangrijk voor mij om terugbetaling te kunnen aanbieden voor (creatieve) therapie, wat mensen in sommige barre tijden in het leven goed kunnen gebruiken.

Neemt niet weg dat ik nog één jaar heb om te ontdekken hoe die titel van psycholoog in mijn plaatje past … wat voor een soort psychologe ga ik zijn? Want psychologen zijn er in alle kleuren, vormen en maten: psychologen die diagnostiek doen, of niet, psychologen die therapie geven, of niet, psychologen die aan onderzoek doen, of niet, psychologen die in grote ziekenhuizen werken of thuis in een privépraktijk, psychologen die babbelen of net meer gebruiken … Voor mij begint nu de weg die ontrafelt wie ik ben in dat geheel van ‘psychologen- en peutenland’ en hoe ik mensen verder wil helpen.

Ik voel dat ik volgend jaar wel een hint of twee van het leven krijg om daarachter te komen 😉

Pin It on Pinterest

Share This