Mijn gezin is niet gelovig. Noch mijn man, noch ik zijn met een geloof grootgebracht en dus hebben wij ook niet echt iets van geloofsrituelen om door te geven. Neemt niet weg dat we over bepaalde belangrijke dingen en momenten van het leven nadenken en hier graag een eigen manier voor vinden om die te vieren en te verankeren met een ritueel.

Eén van die rituelen of tradities voeren we uit rond eind oktober/begin november. Het vroegere ‘Allerheiligen of Allerzielen’ was namelijk een Keltisch feest waarbij men de overleden personen herdacht. Eén keer per jaar, bij de volle maan van oktober/november vieren wij onze voorouders met een diner bij kaarslicht. We vertellen verhalen over hen en halen herinneringen boven. We spreken over onze stamboom en stellen er leden van voor die onze kinderen nooit gekend hebben. Dood en overlijden wordt ook een onderwerp waar we over spreken. Zelfs onze overleden huisdieren komen aan bod. We halen albums met oude foto’s boven, kijken naar filmpjes en beantwoorden de vragen van onze nieuwsgierige kinderen.

Na deze maaltijd hangen we de winterkalender op. Noem het Adventskalender als je wil. De kleine stoffen zakjes die aan het plafond worden gehangen, en die één keer per dag geopend worden, hebben maar één doel: tijdens de drukke dagen wat tijd vrijmaken voor ons gezin en aftellen tot de donkerste nacht net voor Kerstmis. In elk zakje zitten er leuke opdrachtjes: verstoppertje spelen, iets lekkers gaan eten, een uitstap doen, iets knutselen, een modeshow met verkleedkleren, poppenkast spelen, … Wanneer een avond in de week echt te druk is of een gezinslid afwezig is, zitten er eerder snoepjes in het zakje of hier en daar een geschenkje zoals een gezelschapspelletje of een puzzel. De zakjes met nummertjes op helpen met het aftellen tot de donkerste en langste nacht van het jaar: 21 december. Vanaf 21 december komt het licht terug en gaan we weer richting lente.

Voor ons gezin is het een intieme, feestelijke avond vol tijd onder ons en diepgaande gesprekken. Ook al is het thema soms verdrietig, toch voelen we die avond veel warmte en liefde.

Pin It on Pinterest

Share This