Ik schreef al eerder dat ik workshops geef voor Samana dit jaar en wat een mooie organisatie dit is. Graag wil ik hier nog eens de nadruk op leggen, want zoals het bij vele goede initiatieven gaat in deze maatschappij, is ook het voortbestaan van organisaties als deze niet vanzelfsprekend.

Samana verzamelt nu verhalen van hun deelnemers van workshops en vakanties met als thema ‘Wat betekent/betekende Samana voor jou?’. Wel, Samana, hier zijn een paar van mijn verhalen:

“Eén van de deelnemers is iemand van weinig woorden. De ‘goede vriend’ (ziekte) laat deze persoon niet toe veel te spreken, maar tijdens de gesprekken volgt heel vaak een diepe knik en krijg ik een opgestoken duim en een brede glimlach. Dan weet ik dat het goed zit.”

“Eén van de deelnemers heeft het moeilijk met de oefeningen. De eerste twee keer krijgt die nauwelijks iets op papier. Maar opgeven is geen optie, dus plots … de derde keer, komen de eerste strepen op het witte blad. Tegen de laatste dag is Creatief Dagboeken geen probleem meer.”

“Tijdens een workshop moet af en toe iemand een traan laten, maar altijd zit er iemand naast om een arm of een hand uit te steken. En alle andere groepsgenoten luisteren aandachtig en vol medeleven. Het is zelfs soms mooi om te zien hoe de rest van de groep in woorden de huilende persoon probeert te ondersteunen.”

“In één groep zijn ze zo enthousiast dat er iemand voorstelt om met een busje in de herfst naar een andere reeks te gaan. Een busje vol richting Creatief Dagboek, hoe tof is dat !”

“Er zijn mensen die weerstand bieden, die bang zijn, die wat vertwijfeld aan het werk gaan. Maar wat ben ik stiekem blij als op het einde van de 3 uur de groep enthousiast door elkaar praat.”

“De ene groep neemt al wat meer pauze dan de andere (vooral met lekkere koekjes), maar overal voel je ook dat het ‘samenzijn’ en ‘gelijksgezinden ontmoeten’ zo belangrijk is. En zoals één groep mijn workshop omschrijft: je werkt in een apart schrift en toch heb je het gevoel iets in groep te beleven. Het heeft iets intiems en verbindend tegelijk.”

“Tijdens één van mijn workshops krijg ik stiekem een briefje toegeschoven. Eén van de deelneemsters die me laat weten dat mijn workshops haar zoveel deugd doen. Ik ga gloeiend van blijdschap naar huis die dag.”

“Samana geeft je een warm onthaal. Als lesgeefster kreeg ik altijd de hulp van een vrijwilliger: iemand die koekjes klaarzet, iemand die thee en koffie aan iedereen geeft, iemand die met aandacht elke deelnemer verwelkomt, iemand die iedereen wegwijs maakt in het gebouw waar de cursus doorgaat, iemand die zijn eigen workshop-tijd opgeeft om iemand met een fysieke beperking te helpen deelnemen … Zo’n ontvangst zie je niet overal meer.”

“Tijdens de start van elke cursus was een verantwoordelijke aanwezig die me verwelkomde, die de vrijwilliger voorstelde, die de groep kort toesprak … De verantwoordelijken bleven ook niet ‘op den bureau’, maar probeerden waar ze konden mee te doen: een workshop mee volgen, de introductie meeluisteren … Er was echt wel een interesse.”

“Bij het afscheid van elke groep krijg ik regelmatig complimenten, maar nog vaker diepe, stilzwijgende erkenning. Blikken zeggen soms genoeg.”

Wil je graag meer over deze organisatie weten? Dan nodig ik je zeker uit om eens te gaan neuzen op hun site.

Pin It on Pinterest

Share This