Individuele begeleidingen met het Creatief Dagboek of met Creatieve Therapie … het voorbije jaar mocht ik genieten van het begeleiden van meerdere mensen gedurende langere trajecten. Enkele van deze trajecten liepen deze maand ten einde.

Het doet wel vreemd wanneer je iemand in brokken ziet binnenkomen, je samen op pad gaat via creatieve technieken, iemand zichzelf ziet ontwikkelen en ziet groeien en vervolgens het traject afrond omdat de persoon zelf terug zijn pad kan gaan. Aan de ene kant ben ik zo fier op die personen, op wat ze van hun leven maken, op het pad dat ze bewandelen, op de moeilijkheden waarmee ze (eventueel met een duwtje in de rug) op een creatieve manier mee aan de slag gaan. Aan de andere kant is afscheid nooit één van mijn specialiteiten geweest. Tijdens zo’n proces groei je samen, zij niet alleen. Ook zij brengen mij dingen bij. Ook zij helpen mij groeien, al is het op een andere manier dan dat ik ze help.

Als kers op de taart krijg je bedankingen, briefjes, berichtjes en mooie dingen te lezen op sociale media: “Timmeren aan mijn gezonde ik? Dat deed ik – ondanks de CVS-stempel na mijn evenwichtsziekte – stapje per stapje, eerst via mindfulness, beetjes sport en helend schrijven – met mijn boeken als resultaat – gezonde voeding en later met nog meer sport, met de laatste maanden als toetje sessies creatief dagboek. Sarah, jij hebt me alle puzzelstukken die ik de afgelopen jaren verzamelde doen samenleggen tot één mooie veelbelovende puzzel.” (Tania Stadsbader)

Ik weet het: afscheid is niet echt afscheid. Ik zie die mensen vast wel terug. Tijdens een workshop of tijdens een weekend dat ik organiseer. Of misschien hebben ze me ooit wel weer nodig en vinden ze de weg terug naar mijn praktijk. Maar voor we zover zijn, moet ik mezelf toch af en toe behoeden van niet te ‘week’ te worden van al dat afronden en afsluiten. En hoe doen we dat beter dan in een Creatief Dagboek? 😉

Pin It on Pinterest

Share This