De Zohar zegt: “Dromen zijn als brieven naar jezelf. Een droom waarvan je de boodschap niet probeert te begrijpen, is als een brief die je niet opent.”

Ik open zoveel mogelijk de brieven die naar mezelf gericht zijn. Elke ochtend schrijf ik, als ik er eentje heb gehad, mijn droom in een schriftje. Ik laat de droom overdag ‘bezinken’. Tijdens een pauze kijk ik er eens naar, lees ik hem eens opnieuw, probeer ik te begrijpen wat mijn onbewuste me komt vertellen met de vreemde, symbolische beelden…

Ik schrijf errond, ik teken, ik zoek wat beelden in tijdschriften. En tijdens dit creatieve proces, komt de betekenis meestal als vanzelf bovendrijven. Alsof mijn creatief gepruts de kaarsvlam is, die de onzichtbare inkt doet verschijnen van de geheime brief.

Met de boodschap die ik krijg, doe ik iets. Ik ga er echt heel praktisch mee aan de slag in mijn dag. Of, als de boodschap minder in de praktijk om te zetten valt, luister ik gewoon naar wat het onbewuste me heeft proberen vertellen en begrijp ik mezelf beter. Ik weet dan wat er in de diepere lagen van mezelf gebeurd en ik geef er (h)erkenning aan.

’s Avonds leg ik mijn schriftje weer klaar. Ik schrijf er een verzoek in voor de nacht. Een intentie. Want op die manier schrijf ik een boodschap naar mijn droom … waarna mijn droom weer een boodschap schrijft naar mij.

Deze maand kregen een groepje mensen te horen en te leren hoe ik met dromen omga. Het werd een fijne uitwisseling van dromen en creatief gepruts.

Pin It on Pinterest

Share This