We denken allemaal dat sprookjes voor kinderen zijn, maar daar vergissen we ons grondig in. Natuurlijk zijn sprookjes belangrijk in de opvoeding van kinderen, maar eigenlijk zijn sprookjes er voor alle leeftijden. En stiekem hunkeren we er allemaal naar. Wie geniet er niet extra van het sprookjesbos in de Efteling?

Je moet weten dat er twee soorten sprookjes zijn: volkssprookjes en hedendaagse sprookjes.

De naam zegt het zelf: volkssprookjes komen van het volk. Het volk vertelde sprookjes om belangrijke boodschappen of levenslessen aan elkaar door te geven. Deze verhalen werden dan eventueel door iemand neergeschreven zoals de gebroeders Grimm hebben gedaan. Hedendaagse sprookjes zijn dan weer sprookjes die door een schrijver geschreven zijn. Dus niet door een groep mensen, eerder door één persoon. De schrijver zet er dan weer zijn wijsheid in. Een voorbeeld hiervan is Hans Christian Andersen.

Tegenwoordig kennen weinig kinderen nog sprookjes, maar eerder de laatste serie op Netflix. Ik werd een doodgelukkige moeder toen ik hoorde dat op de school van mijn kinderen het thema van dit jaar ‘Sprookjes’ is. Sprookjes zijn belangrijk. Ze zitten vol verborgen wijsheden. Wij als volwassenen kunnen ze analyseren (wat ik op dit moment leer in een zeer boeiende opleiding). Kinderen kunnen ze misschien nog niet analyseren, maar kunnen deze wijsheden voelen. De boze wolf geeft een beeld en een figuur aan hun eigen angsten. De vele opdrachten die iemand in een sprookje moet uitvoeren, tonen dan weer de weg in het leven. En zo heeft elke figuur, elke plaats, elke gebeurtenis in een sprookje zijn eigen functie. 

Het verschil met de laatste Netflix reeks of de laatste TV-serie is dat in een sprookje de figuren niet zomaar figuren zijn en de gebeurtenissen niet zomaar gebeurtenissen. Achter alles zit een subtiele nuance, een subtiliteit die de hedendaagse TV jammer genoeg maar al te vaak verloren is. Een boze wolf is in een sprookje niet gewoon een boze wolf. Hij is noch zwart noch wit. Altijd een nuance, een tintje grijs. Soms wat meer naar het zwart, soms wat meer naar het wit. Hij mag er dan slecht uitzien, maar zal hoogstwaarschijnlijk op een positieve manier meewerken aan de groei van het kleine meisje.

In sprookjes zit bovendien een laag en dan nog een laag en dan nog een laag … de boodschap is nooit eenduidig waardoor het sprookje je op verschillende momenten en op verschillende manieren kan raken en waardoor er in één sprookje verschillende levenswijsheden kunnen zitten. TV houdt het vaak zeer zwart/wit: de slechterik is slecht, de goeierik goed en het verhaal is simpel en duidelijk.

Je hoeft geen grote kenner te zijn om met sprookjes aan de slag te gaan. Begin met regelmatig een sprookje voor te lezen aan je kinderen en duik zelf terug mee in de wereld van magie. En als je je er genoeg voor openstelt, dan hoef je niet te analyseren, maar voel je het sprookje ook. Net zoals een kind dat kan.

Pin It on Pinterest

Share This