Sinds enige tijd volg ik een geweldige dame op instagram die Dana Falsetti heet. Ze doet zelf aan yoga en ze geeft yoga-les, maar ze heeft geen typisch yoga-lichaam, zoals u dat hier wel kan zien.

Dana heeft, net zoals vele jonge dames (en heren), heel wat geworsteld met haar lichaam, maar heeft het eindelijk aanvaard. Of toch meestal, want zoals ze schrijft, gaat zelfaanvaarding op en neer in golven … het ene moment gaat het makkelijker dan het andere. Ze schrijft teksten rond bewustwording en zelfacceptatie: niet iedereen wil/kan slank zijn en niet iedereen (lees: niemand) voldoet aan dat ene ideale model dat iedereen ons voorschotelt in de media, maar daarom zijn die mensen ook niet minder waard.

Ze praat over zware mensen en dat hun lichaam er ook mag zijn. Ze schrijft over aanvaarding en gelukkig zijn met wie je bent. Ik wil daar graag nog iets aan toevoegen: haar geweldige teksten gaan op voor IEDEREEN. Want ook al hebben sommigen een slanker lijf, wat meer spieren, wat mooiere borsten … ook zo’n mensen kunnen het moeilijk hebben hun lichaam te aanvaarden. Het feit dat heel de maatschappij de focus op ‘het lichaam’ zet en er zo’n enorme body-cultus ontstaat is volgens mij het teken dat er een algemeen ongemak heerst in verband met het lichaam.

Lichaamsaanvaarding en zelfliefde overstijgt lichaamsbouw en gewicht. Soms lijkt het of mensen die een lichaam dichter bij ‘de norm’ bezitten geen recht hebben om zich slecht te voelen over hun lichaam, net als zware mensen geen recht lijken te hebben om zich goed te voelen in hun vel. Het maakt niet uit of je dik of dun bent, je kan het moeilijk hebben met je lichaam. Dat kan en dat is normaal. In de media-maatschappij van nu kan het jammer genoeg bijna niet anders dan het moeilijk te hebben. Maar niet alleen de media draagt hier haar steentje toe bij: ook wij, die leven met vergelijkingen. De mens leeft voortdurend in het tegenover elkaar stellen van twee dingen en voedt zijn eigen kinderen zelfs in de vergelijking op. “Kijk eens naar dat wat die andere heeft/kan/mag en ik niet…”

Ik bezoek de laatste tijd een sportruimte waar het heel fijn vertoeven is, maar waar het ook heel gauw kan mislopen qua zelfbeeld. Overal gespierde mannen en vrouwen: de ene met al een perfecter lichaam dan het ander. Gezond voor je geest is het niet altijd. Gelukkig kom ik daar met de juiste mindset: ik kom daar niet om er zo ‘perfect’ uit te zien als de anderen, maar ik kom daar om aan mijn gezondheid te werken en me goed in mijn vel te voelen. Ik kom dingen halen zoals wat meer spierkracht, meer zelfvertrouwen, meer veerkracht, een betere nachtrust, een uitlaatklep, ontspanning, plezier, humor, … en geen perfect afgewerkt lichaam.

Want zelfbeeld en zelfacceptatie heeft niets te maken met een dik of dun lichaam …

het heeft alles te maken met een mindset.

 

PS. Dana kan je vinden onder de naam ‘nolatrees’ op instagram. Ze is de moeite waard om eens uit te pluizen !

Pin It on Pinterest

Share This