Spannend, mijn boek ik toegekomen. En omdat ik heel wat mensen moest blij maken met een boek en geschenkje heb ik dit weekend zowat heel het weekend boeken gesigneerd en geschenkjes klaargemaakt zodat ik ze dinsdag op de bus kon doen.

Vandaag gaf ik het eerste exemplaar aan een dierbare vriendin, die haar geschenkje met een grote glimlach opende en aandachtig bekeek. En kijk, daar stond hij dan … die ene dikke d/t-fout. De moed zonk weer even in mijn schoenen. Al dat werk … en dan stond er een fout in. Wat nu ?

Wel, het antwoord kwam van een deelnemer van onze info-sessie. De vraag was: “Wat kom je zoeken in de opleiding ?” en het PRACHTIGE antwoord was: imperfectie.

Imperfectie … prachtig omdat de wereld van ons verwacht dat we zo perfect zijn. En dat is zo vermoeiend. Een prachtig antwoord ook omdat het Creatieve Dagboek ons helpt om te accepteren dat we niet perfect zijn. Dus het antwoord was meteen raak!

Welja, dames en heren, ondanks het feit dat ik juf ben/was, schrijf ik wel eens fouten, en vooral die vette d/t-fouten, die ontglippen me regelmatig. Maar dat maakt mij niet uit. Voor mij althans toch niet. Want het enige wat ik met mijn schrijfsels wil doen is COMMUNICEREN. En of ik nu ‘ik word schrijfster’ schrijf of ‘ik wordt schrijfster’ … iedereen heeft begrepen dat ik schrijfster word. Het gaat dus om dat wat ik denk versus dat wat de buitenwereld van mij denkt bij het maken van fouten in teksten.

Ik ben het eens dat enige spellingskennis handig is, en dat iedereen zijn best moet doen om duidelijk en mooi Nederlands te schrijven, maar dat is het dan ook … ZIJN BEST DOEN. En dus niet perfect zijn.

De taal van de imperfectie is de taal van de acceptatie.

De acceptatie dat we zijn wie we zijn en dat we allen gewoon ons beste best doen.

En by the way, ik weet dat die ene vriendin mij doodgraag ziet, ondanks die d/t-fout … is dat niet wat telt?

Volgende info-sessie voor de opleiding rond het Creatieve Dagboek: woensdag 3 mei 2017.

Meer info? www.inwoordenbeeld.be

Pin It on Pinterest

Share This