Enkele weken geleden volgde ik een opleidingsweekend rond ‘relaties’ op alle niveau: het koppel, je relatie tot je kinderen, je vrienden, je collega’s, kennissen … In dit weekend gingen we uit van enkele belangrijke punten die me toch bijgebleven zijn:

Een koppel vormen is een (tijdelijk) bondgenootschap aangaan op je eigen levenspad.

Twee zielen die elkaar ontmoeten en die tijd met elkaar willen doorbrengen. Soms is dit voor de rest van het leven, soms is het van kortere duur … de tijd om enkele wijze levenslessen te leren en weer elk apart door te gaan met het leven. Altijd is een relatie slechts tijdelijk want uiteindelijk sterven we allemaal.

Het is belangrijk om je eigen levensweg in het centrum van het koppel te plaatsen.

We hebben vaak de neiging om helemaal met de ander samen te smelten. Hoewel dit een romantisch ideaal is, kan dit voor een sterke afhankelijkheid zorgen. Je gaat een relatie met je partner of met iemand aan omdat die persoon je vooruit kan helpen op je levenspad, omdat die persoon je inspireert en je iets kan leren, maar ook omdat je graag in die ander zijn gezelschap vertoeft.

Het klinkt egoïstisch om te zeggen dat je je eigen levensweg en je missie in het centrum van deze relatie moet zetten, maar het is belangrijk omdat je anders een afhankelijkheid creëert die na enige tijd wel eens verstikkend of destructief kan zijn. Bedenk dat je de ander nooit bezit, en dat de ander jou ook niet bezit. Jullie zijn er enkel om elkaar op te heffen in je leven naar de toekomst toe. Zie je relatie als een plek om bij te leren en om te evolueren. Je partner of de persoon met wie je een relatie aangaat is een oefenterrein en een uitstekende spiegel om aan jezelf en je algemene relaties met anderen te sleutelen.

In een relatie is een goede communicatie belangrijk.

Een relatie bouwt zich op via communicatie. Wat zijn de belangrijke communicatie-regels die je in je achterhoofd moet houden om goed te communiceren in je relatie(s):

  • Je kan nooit weten wat de ander voelt of denkt, tenzij hij/zij je een glimp laat zien van zijn /haar binnenwereld door erover te praten. Ga van het principe uit dat je alleen weet van de ander wat hij/zij je vertelt heeft. Alles wat je niet gehoord hebt, kan je niet weten en kan je dus ook niet invullen. Wil je informatie ? Vraag dan wat de ander denkt/voelt. Maar vul niets in in zijn/haar plaats ! Heb je gedachten in de zin van ‘Hij denkt vast dat ik … “, dan klasseer je dat als pure fantasie.
  • Je hebt ook geen vat op de binnenwereld van de ander. Omdat ieder verantwoordelijk is voor zijn eigen binnenwereld, kan je ook niet weten wat de ander doet en voelt met woorden die jij hebt uitgesproken. Je bent dus ook niet verantwoordelijk voor wat de ander doet met jouw woorden. (neemt niet weg dat je rekening kan houden met anderen door niet te bot te zijn)
  • Ga er ook van uit dat alles wat je hoort of ziet door jouw filter gaat: de informatie die je dus hoort en interpreteert is niet neutraal, jij kleeft er jouw verhaal en dus eventueel jouw interpretatie op.

Tenslotte is het ook belangrijk om naar je eigen behoeften te luisteren binnen een relatie met iemand. Doe aan auto-empathie. Informeer de ander ook over wat er in jezelf gebeurd. De ander kan niet raden hoe jij je voelt of wat jij van de ander verwacht.

Uit de opleiding: Tarot als psycho-analystisch instrument – thema ‘Relaties’ – juni 2016

Pin It on Pinterest

Share This