Eén keer per twee maanden woon ik een lezing bij van een Hongaarse Franstalige psycho-analyste (én psychologe én creatief therapeut) Csilla Kemenczei. Het kost me heel wat moeite om er te geraken, maar het loont … 4 uur luisteren naar een gepassioneerde dame die je een mythe of een legende helemaal uiteen rafelt in een boeiende Jungiaanse analyse.

Deze keer ging de lezing over de alchemie. Dus niet zozeer over een bepaalde mythe, maar meer over de alchemie in het algemeen.

Wat is alchemie ? Dit zegt Wikipedia:

Alchemie of alchimie (van het Arabisch: الكيمياء, al-kimia) was een oude tak van de natuurfilosofie waarin geleerden op speculatieve wijze materie onderzochten. Het is de voorloper van de moderne scheikunde, waar het geleidelijk door werd vervangen rond het einde van de achttiende eeuw. Lees hier verder.

Csilla Kemenczei gooide het echter over een andere boeg. Dit is haar definitie, met een Jungiaanse psycho-analytische en antropologische inslag:

“Alchemie is de wetenschap en de kunst van de metamorfose, gebaseerd op een oude tak van de natuurfilosofie waarin geleerden probeerden om de Steen de Wijzen te vervaardigen waardoor ze gewone metalen konden omvormen tot goud (wat op symbolisch niveau eigenlijk het individuatieproces zou kunnen betekenen).

Want enkel een wezen dat bewust geworden is, door het onbewuste in zichzelf te hebben ontdekt, kan de overgang van onbewustzijn naar bewustzijn bij anderen stimuleren. En dit dankzij het licht en de warmte die hij uitstraalt. 

Op deze manier kan alchemie gezien worden als een manier om over innerlijke processen te spreken, zonder daarbij een religieuze, dogmatische en moralistische woordenschat te hoeven gebruiken.”

En één transformerend innerlijk proces dat ze die avond deelde, wil ik jullie even navertellen…

Ze vertelde het verschil tussen androgien en hermafrodiet. Veel mensen verwarren deze begrippen. Ze denken dat dit hetzelfde is. In de Jungiaanse psycho-analyse is een androgien persoon iemand die nog niet heeft gekozen tot welke sekse hij/zij hoort. Je ziet dit vooral bij zeer jonge kinderen die nog niet het verschil zien tussen zichzelf, als jongen bijvoorbeeld, en hun vriendje, die dan een meisje is. Rond de leeftijd van 6 jaar wordt er in de persoon steeds duidelijker een onderscheid gemaakt tot de jongen (of het meisje) zich extreem jongen (of meisje) gaat voelen en gedragen. Denk maar aan het gedrag bij kinderen ‘Maar mama, ik wil niet met meisjes/jongens spelen.’ Vanuit dat extreem gedag, zal de persoon op een moment beseffen dat hij ook nog een ander uiterste in zich heeft wonen: het vrouwelijke (of het mannelijke … al naargelang je fysieke geslacht).

De kunst is om als jongen bijvoorbeeld het vrouwelijke in jezelf te zoeken. In Jungiaanse termen is dit: je zoekt de anima in jezelf. Of als meisje zoek je de animus. Een hermafrodiet is diegene die op zoek is gegaan naar dat andere uiterste in zichzelf, het heeft gevonden en omarmd. Hij heeft de andere gender geïntegreerd in zichzelf en is zo een heler persoon geworden.

Het mooie is, dat als je hermafrodiet bent geworden, dat je dan geen partner of wederhelft meer nodig hebt om heel te zijn. Je hebt namelijk die wederhelft al in jezelf zitten. Je kan dan een relatie hebben met iemand omdat je de ander echt wilt … en niet omdat je hem of haar nodig hebt. 

Fermentatio (fermentatie) uit de Smagarden Tafel

 

Pin It on Pinterest

Share This