In de natuur, in de mens en zelfs in de gebeurtenissen in ons leven vind je een cyclus. Overal vind je dingen terug die in cycli werken: eb en vloed, de zon gaat onder en komt terug op, de seizoenen, de maandstonden bij een vrouw, de maanden, de dagen, onze goede en kwade dagen … maar ook het creatieve proces is een steeds terugkomende cyclus. Creëren kan je vergelijken met de natuur:

  1. In fase 1 is je idee een zaadje, onder de grond, een gevoel soms, niet meer dan dat. Het zit daar lekker warm te wachten tot het mag ontspruiten. Deze fase kan je vergelijken met de winter.
  2. In fase 2 krijgt het zaadje water en licht en begint te kiemen. De energie is groeiende. Je idee krijgt meer vorm, je hebt zin om er iets mee te doen. Je ontmoet bijvoorbeeld de goede mensen, je plant, je brainstormt, je begint stappen te ondernemen om je idee te doen groeien tot een project waar je iets mee doet. Deze fase kan je vergelijken met de lente.
  3. In fase 3 is het zaadje een bloem geworden, of een plant. In volle bloei, op zijn top. De energie is overal aanwezig. Je idee heeft vorm gekregen, je bent ermee naar buiten aan het treden. De wereld kan zien waar je mee bezig bent. Deze fase kan je vergelijken met de zomer. In de zomer komen we ook buiten, bloeit alles in de natuur en hebben we de neiging om vrolijker en extraverter rond te lopen.
  4. In fase 4 sterft de plant af en gaat alles terug de grond in. De energie neemt af. De zaadjes vallen in de grond, klaar om na de winter weer te kiemen. Je project is nog altijd bezig, maar het is tijd om je terug in jezelf te keren om te evalueren. Hoe was het project ? Wat heb je eruit geleerd ? Wat moet eventueel nog anders ? In jezelf keren, evalueren of zelfs de vruchten plukken van je werk, kan je vergelijken met de herfst.

En zo gaan de zaadjes terug de grond in, waar ze in de winter ‘composteren’ – zoals Anne-Marie Jobin dat zo mooi noemt in haar boek ‘Créez la vie qui vous ressemble’ (*) – om daarna weer eventueel te gaan groeien. Je idee krijgt rust tijdens een bepaalde periode (al dan niet de wintermaanden), je verteert wat er allemaal gebeurd is en je laat je energie ‘slapen’ zodat je in de lente er weer volop tegenaan kan.

Zo gaat de cyclus door en door, als een rad. (in het tarot de kaart van het Rad van Fortuin, trouwens) De cyclus stopt niet. Het is handig om hem te leren kennen en hem te herkennen in je dagelijks leven. Want het is door deze cyclus te respecteren dat je jezelf en wat er om je heen gebeurd beter begrijpt en accepteert, wat dan weer rust brengt.

Een Dagboek in Woord en Beeld kan je helpen om deze cyclus te ontdekken en ermee aan de slag te gaan. Je dagboek kan ook een bondgenoot zijn in het creatieproces van een project, zowel bij het plannen, het uitvoeren als het evalueren, maar ook gewoon in het creëren van een (dagelijks) leven dat bij je past.

(*) Anne-Marie Jobin is de auteur van het boek “Créez la vie qui vous ressemble” (Creëer het leven dat bij je past) – niet vertaald naar het Nederlands, jammer genoeg. Het is een boek dat het over het creatieve proces heeft en gebaseerd is op een ander fantastisch boek “De ontembare vrouw” van Clarissa Pinkola Estes.

Wil je graag, aan de hand van oefeningen, hulp krijgen voor het creëren van een project, of voor het creëren van het leven dat bij je past ? Neem dan gerust contact op.

Hier vind je alvast meer informatie.

Pin It on Pinterest

Share This