Vorige week deed ik een toertje door Antwerpen met mijn zus om foldertjes rond te brengen voor de ateliers die daar binnenkort zullen doorgaan. Eén van de winkels waar ik folders wou afgeven, vroeg eerst wat meer uitleg over het concept want “dagboeken, dat doet me denken aan jonge tienermeisjes.”

STOP ! NEEN ! AAAAAH !

Vooroordeel ! En wat een hardnekkige. Wanneer ik met blinkende ogen over mijn passie vertel, krijg ik steevast twee reacties. Twee koeie-grote vooroordelen … die ik nu eens en voor altijd de wereld uit ga schoppen ! Spits je oren, luister (of lees) goed en dat ik het nooit meer moge horen !

Vooroordeel 1: Creatief dagboeken … CREATIEF dagboeken ? Oei oei, da’s niks voor mij want ik ben niet creatief.

Dit is DE reden waarom ik nauwelijks nog spreek over Het Creatieve Dagboek … omdat iedereen dan rap wegloopt bij het horen van het woord creatief. Een Dagboek in Woord en Beeld lijkt de mensen voorlopig minder af te schrikken en vertelt des te meer waar het allemaal om draait: om beelden en woorden. Maar dat creatieve, zet dat maar eens uit je hoofd mensen ! Vergeet het woord, gooi het weg, of kijk het juist recht in de ogen als dat je grootste angst is. Het woord creatief heeft hier in deze context helemaal niet de definitie die jij waarschijnlijk in je hoofd hebt spoken.

Je hoeft niet ‘creatief’ te zijn om in het dagboek bezig te zijn. En dan nog … wat is creatief ??? Daar zou ik nu even een uur kunnen over doorschrijven (dus voer voor een volgende blog). Ik zeg trouwens vaak in mijn ateliers dat creatief bezig zijn en kunst maken al vaak twee verschillende dingen zijn. Ze kunnen mekaar overlappen, maar soms ook weer ver van elkaar verwijderd zijn. Alles hangt af van hoe je de dingen ziet en vooral wat je definitie van creativiteit is. Eén ding zie ik zeker gebeuren in mijn ateliers: mensen die ervaring hebben met tekenen of ‘kunstig bezig zijn’, hebben het vaak moeilijker met het product los te laten en de oefeningen ontspannen te volbrengen, dan mensen die nog nooit een kleurpotlood op papier hebben gezet. Dus … ben je zogezegd niet creatief ? Dan is het Creatieve Dagboek ZEKER iets voor jou !

Vooroordeel 2: Creatief dagboek … creatief DAGBOEK ? Is dat niet iets voor tienermeisjes met een slotje op enzo ?

Kan het nog rozer en bloemeriger ??? Neen, het is niet iets voor tienermeisjes. En dat dagboekje met slotje erop, dat bestaat maar sinds de jaren ’50. Daarvoor (en zelfs tot nu) was dagboeken iets voor kunstenaars of schrijvers, reizigers of andere volwassen individuën. In Japan werd het gedaan door elke huisvrouw van de straat. Maar let wel: allemaal VOLWASSEN mensen ! Nu nog hebben veel bekende en minder bekende vrouwen EN MANNEN dagboeken waar ze hun hersenspinsels in kwijtkunnen of waar ze nieuwe plannen smeden voor hun werk/leven/toekomst. Niet dat tienermeisjes geen dagboek meer mogen houden, zeer zeker wel, maar alleen maar om even te benadrukken dat een dagboek eigenlijk voor iedereen kan: elk geslacht, elke leeftijd, elke afkomst … IEDEREEN !

Dus, lieve mensen, wanneer ik nog eens zeg dat ik ateliers geef rond het Dagboek in Woord en Beeld … gelieve dan geen zielige of schattige ‘och-dat-meisje-toch’-blik meer te werpen, maar eens oprecht te luisteren naar wat het concept inhoudt. Of nog beter … het eens te komen uitproberen voor je in vooroordelen tuimelt.

Pin It on Pinterest

Share This