Lief Dagboek,

Het schooljaar is weer begonnen en zoals altijd is dit de drukste moment van het jaar. Ik word heen en weer geslingerd tussen werk, huishouden, kinderen, boekentassen, lesvoorbereidingen, artikels te schrijven, boek te schrijven … Oh ja, niet vergeten dat de tuin ook regelmatig mijn aandacht vraagt.

En dus is er minder tijd voor jou, mijn lief Dagboek. Ik mis je. Heel hard. Waar is de zomervakantie gebleven ? De tijd van het schilderen en luieren onder de zon ? De tijd van schrijven, elke ochtend, om de dag te beginnen ? De tijd van uitproberen en knoeien ?

En toch … gelukkig dat je er bent. Ook al schrijf ik elke dag maar 3 zinnen. Ook al teken ik maar 3 lijnen per dag … Je bent er. Elke avond zet ik me neer en schets ik snel mijn dag, mijn humeur, mijn emoties, mijn innerlijke wereld… Een snelle schets is beter dan niets. Want het is dankzij die snelle schets dat ik in contact blijf met jou, het papier, de kleuren, de schrijfsels…en blijf ik in contact met mijn innerlijke wereld.

Lief Dagboek, eind september is er bijna en dan zal het ergste voorbij zijn. Dan zie je me weer wat meer, dat moet ik zelfs niet beloven. Dat weet jij even goed als ik. Ik laat je niet los en jij laat mij niet los. Voor je het weet, voel je weer verf op je papier.

Liefs,

Sarah

Pin It on Pinterest

Share This