Het begon op mijn 16de, zoals elke puber waarschijnlijk. Het verstopte zich eventjes tussen mijn 20 en 30 … en toen kwam het terug in mijn leven: het tarot. Onvermijdelijk … terug van weggeweest … nooit echt weg geweest eigenlijk.

Het heeft eventjes geduurd voor ik er open over durfde praten, want hey, mensen die met tarot bezig zijn, zijn wakko’s, niet ? Zo van die esoterische dingen … dat kan alleen bij mensen die zweven, toch ?

Wel neen, alles hangt er van af hoe je tegenover tarot staat. Wikipedia zegt het volgende over het tarot:

Het Tarot (eerst bekend als tarocchi, ook tarock en soortgelijke namen) is een kaartspel van achtenzeventig kaarten, dat vanaf het midden van de vijftiende eeuw in verschillende delen van Europa werd gespeeld. Het heeft vier kleuren die overeenkomen met de vier kleuren van het moderne spel van 52 kaarten. In het moderne kaartspel ontbreekt de Grote Arcana. Bronhttps://nl.wikipedia.org/wiki/Tarot

Een kaartspel om mee te spelen, ja, maar nog zoveel meer. Tarot is voor mij een toegang tot oeroude beelden die allerlei gevoelens, gedachten of herinneringen in je kunnen wakker maken. Vooral de Grote Arcana (de 22 hoofdkaarten van een tarot-dek) lenen zich hier goed toe. Het zijn beelden met een verhaal, beelden die spreken en die onbewust in verbinding staan met je eigen inhoud.

De 22 Grote Arcana-kaarten zijn eigenlijk prenten/tekeningen waarin grote wijsheden en filosofieën zijn weergegeven zonder dat het er expliciet in staat geschreven. Het is de taal van het beeld. In verschillende boeken kan je lezen hoe de 22 kaarten eigenlijk de levensweg van de mens uitbeelden of dat deze wijsheden oorspronkelijk enkel door enkele ingewijden waren gekend en dat de kerk er alles voor gedaan heeft om dit instrument te verbieden.

Het meest complete boek dat ik las over de tarot was “De tarot in de herstelde orde” van Onno Docters van Leeuwen. Maar het mooiste boek dat ik erover las was ongetwijfeld “Tarot L’enchenteur” van Georges Colleuil (nog niet vertaald naar het Nederlands, jammer genoeg).

Dit laatste boek verhaalt heel mooi en poëtisch geschreven de 22 grote beelden van het kaartspel. Eigenlijk moet je deze voorstellingen zien als een scholing van het bestaan. Het leert je iets bij over hoe je in deze wereld kan leven en kan (be)staan. Deze 22 geven de symbolen en de archetypen (oerbeelden) weer van onze innerlijke wereld. Je moet namelijk weten dat onze innerlijke wereld zich minder goed uitdrukt in woorden, maar meer gebruik maakt van beelden, symbolen en metaforen.

Werken met het tarot sluit mooi aan bij het werken met het Dagboek in Woord en Beeld, waar het tenslotte ook gaat om werken met beelden en met je innerlijke wereld. Het Creatieve Dagboek helpt om de “zin” (-tuigen) te verscherpen om de verborgen zin (het nut, het doel) te begrijpen. Het helpt om een eigen interpretatie te geven aan de beelden die voor jou op de tafel liggen.

Of zo zegge het cliché … “Een beeld zegt meer dan duizend woorden.”

 

Pin It on Pinterest

Share This