Wie had ooit gedacht dat een dagboek bijhouden nog eens goed zou zijn voor de gezondheid ? Wist je dat er al onderzoek naar gedaan is ?

Het meest bekende onderzoekswerk werd gedaan door James Pennebaker. Hij is professor aan de Universiteit van Texas en schrijver van verschillende boeken over het schrijven van een dagboek. Als pionier in het onderzoeken van het gebruik van schrijven als pad naar gezondheid, heeft hij kunnen aantonen dat zelfs maar 4 dagen schrijven al een invloed heeft op je mentale en fysieke gezondheid.

Zijn eerste werk ging over mensen die een groot geheim hadden en hierdoor verschillende gezondheidsproblemen kregen. Hij vroeg zich dan af: wat als mensen dit grote geheim kunnen vertellen of delen, zou hun gezondheid dan verbeteren ? Bleek dat dat dus vaak het geval was. Het was zelfs niet nodig om de geheimen aan iemand anders te vertellen. Alleen al het neerschrijven van deze geheimen had een positief effect – ook al verbrandden ze hun geheim daarna zodat niemand het eigenlijk kon lezen. Verder onderzoek wees uit dat de voordelen van neerschrijven niet enkel golden voor dramatische geheimen, maar ook voor mensen die scheidden of hun job verloren.

Emotionele ophef in het leven raakt ons namelijk op elk onderdeel van ons leven. Je verliest niet zomaar een job of je scheidt niet zomaar. Deze dingen hebben effect op ons hele wezen, op wie we zijn: op onze financiële situatie, op onze relaties met andere, op ons beeld van onszelf, … Schrijven helpt ons te focussen en de gebeurtenis een plaats te geven. Ons brein is gemaakt om te proberen begrijpen wat er met ons gebeurd. Wanneer iets traumatisch in ons leven gebeurt, ondergaan we een grote levensverandering en moet ons brein overuren draaien om het gebeuren te verwerken. Gedachten over het voorval houden ons ’s nachts wakker, zorgen ervoor dat we ons niet kunnen concentreren op het werk en maken dat we minder contact hebben met andere mensen. Het domineert ons hele zijn.

Wanneer we de ervaring in taal omzetten, maken we het grijpbaar. Dan zie je het stijgen van je mogelijkheid om terug aan meer dan één ding tegelijk te denken en dus je werk terug op te pakken. Je kan ook plots beter slapen en je sociale interacties met mensen worden beter. De obsessie is eraf.

De onderzoeken werden gedaan bij alle lagen van de bevolking dus zowel bij studenten, gevangenen, slachtoffers van oorlogen, mensen met chronische pijnen, mannen zonder job en vrouwen die bevielen van hun eerste kind. In laboratoria werd duidelijk dat schrijven in een dagboek een impact heeft op het immuunsysteem. De labo’s rapporteerden dat schrijven geassocieerd kan worden met minder pijn en een verminderd gebruik van medicatie, alsook een vermindering van depressie (Pennebaker & Francis, 1996; Cameron & Nicholls, 1998). Daarnaast was ook een verhoging van schoolresultaten aan te tonen en het sneller terugvinden van een job na het verliezen van één (Spera et al., 1994). Verschillende studies hebben ook aangetoond dat schrijven of spreken over emotionele onderwerpen de functie van het immuunsysteem positief beïnvloed: de t-helper cellen vermeerderen zich (Pennebaker, Kiecolt-Glaser, & Glaser, 1988), er is een respons van de antilichamen bij het Epstein-Barr virus (Esterling, Antoni, Fletcher, Margulies, & Schneiderman, 1994) en een respons van antilichamen bij hepatitis B vaccinaties (Petrie et al., 1995).

Volgens Pennebaker is het niet nodig om elke dag te schrijven. Hij zegt zelfs meer dan enkele weken schrijven over een traumatische gebeurtenis niet echt een goed idee is. Er bestaat een gevaar dat je dan in een vicieuze cirkel van zelfmedelijden terecht komt. Maar af en toe afstand nemen van je dagelijkse leven om het te evalueren en te kijken waar je staat, is erg belangrijk.

James Pennebaker
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Pinterest
James Pannebaker book 1
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Pinterest

Een onderzoek van Pennebaker lezen ?

http://poetryforpersonalpower.com/wp-content/uploads/2011/10/health-benefits-of-forming-a-story.pdf

Pin It on Pinterest

Share This