13 jaar heb ik voor de klas gestaan. Ik stond in wat ze in België “het buitengewoon onderwijs” noemen en ik gaf les aan 8 tot 10 kinderen met een TOS. Vrij onbekend is dat, zelfs op de universiteit waar ik zit, hebben ze er nog nauwelijks over horen spreken.

TOS staat voor taalontwikkelingsstoornis, een aangeboren stoornis die niet te vergelijken valt met dyslexie of andere van die soorten. Andere namen die weleens gebruikt worden zijn: dysfasie of primaire taalstoornis. Er wordt nauwelijks over gesproken en toch komt het meer voor dan je denkt. Bij TOS gaat er iets mis met de taal … niet alleen de geschreven of gelezen taal, maar ook het spreken, het begrijpen, het denken … Het is een heel allesomvattende stoornis die op heel veel domeinen van het leven invloed heeft: sociale relaties, emoties, het schoolse leven, het zelfbeeld, de dagelijkse handelingen, …

Ik was dan ook heel enthousiast toen oud-collega’s me vroegen om op een kinderkamp voor TOS-kids, door hun vzw georganiseerd, een atelier met creatieve therapie en het creatieve dagboek te komen geven om het kamp af te sluiten, te evalueren en tegelijk aan psycho-educatie te doen.

Dat een creatief dagboek ideaal is om een dag of een kamp mee af te sluiten en de dingen op een rijtje te zetten, heb ik hier wel al enkele keren vernoemd, maar ook voor psycho-educatie is het ideaal. Wat is dat beest? Psycho-educatie is iets heel belangrijk in het buitengewoon onderwijs. Ik heb het altijd jammer gevonden dat dat iets is dat enkel in het buitengewoon wordt gedaan. Psycho-educatie is een methodiek die bij mensen met een beperking wordt gebruikt om door middel van een reeks educatieve interventies deze mensen te leren omgaan met hun beperking. Tijdens deze activiteiten verwerven ze kennis over zichzelf, leren ze vaardigheden in de omgang en leren ze meer zelfvertrouwen krijgen door psychologische verwerking. (definitie zie Wikipedia)

Ik denk dat iedereen psycho-educatie kan gebruiken. Ik denk dat iedereen er goed aan doet te leren omgaan met hun eigen kwaliteiten en beperkingen. Ik denk dat het goed zou zijn moest iedereen wat meer over zichzelf te weten komen, dat we allemaal wel wat vaardigheden in de omgang en wat meer zelfvertrouwen zouden kunnen gebruiken. En is net daarvoor dat ik me engageer door het creatieve dagboek als hulpmiddel voor deze zelf-ontdekking zoveel mogelijk rond te strooien.

Toen ik nog lesgaf aan deze doelgroep gebruikte ik het creatieve dagboek ook als tool om aan bewustwording te doen. Ideaal voor hen die moeilijker in woorden kunnen denken en schrijven, want in het dagboek zoals ik het naar voor breng, kan ook het beeldende gebruikt worden. Wat was ik vereerd dat ik opnieuw voor deze kinderen iets mocht betekenen !

Meer info over TOS? Contacteer gerust hun vzw: vzw Totaal.

Pin It on Pinterest

Share This