Als je mensen begeleidt in hun leven, of het nu als therapeut is, als masseur, als gezondheidsconsulent of als leerkracht, is het belangrijk om aanwezig te blijven bij jezelf en aanwezig te zijn bij de ander. Processen begeleid je het best als je leert aanwezig te zijn bij jezelf, want dan lukt het beter om aanwezig te zijn bij de emoties, het verhaal of de moeilijkheden van de ander.

Aan de universiteit van Toronto deden ze een onderzoek naar wat dat was “een goede aanwezigheid van de therapeut” door de best-gereputeerde psychotherapeuten van het land te ondervragen en een gemeenschappelijke rode draad te vinden in hun gedrag.

Een rode draad die ervoor zorgde dat ze allemaal een uitstekende relatie hadden met hun cliënten en goede resultaten boekten bij de begeleidingen en therapieën. Wat maakte hen zo goed? Hoofdzakelijk 3 gemeenschappelijke dingen:

De voorbereiding die inhield dat ze via kleine rituelen ervoor zorgden dat ze hun eigen verhaal konden parkeren om te kunnen luisteren naar de persoon voor hen. Maar niet alleen hadden zij zulke rituelen in verband met hun werk als mens-begeleider, zij hadden deze houding in het algemeen als filosofisch engagement naar het leven toe. Ze ging aan de slag met onder andere meditatie en werkten aan hun persoonlijke ontwikkeling.

Het proces van de aanwezigheid door aandacht te hebben voor eigen interne processen. Ze werkten en hadden aandacht voor hun eigen authenticiteit, hun (zelf)vertrouwen, hun spontaneïteit en hun creativiteit om zo een betere relatie op te bouwen met de ander. Met andere woorden: blijf aan jezelf sleutelen, ook al heb je de diploma’s in handen … zelfwerk eindigt nooit.

De ervaring van het NU waarbij ze opgingen in de beleving van de intimiteit van het gesprek, waarbij de tijd voor hen bleef stilstaan en ze gewaar werden van de (gemeenschappelijke) ruimte die tussen hen en de cliënt ontstond en waarbij ze tenslotte geaard en geworteld waren…gecenterd, stabiel, vol vertrouwen …

Dat was het gedrag van de beste therapeuten, volgens die studie uit Toronto.En dat was het gedrag dat ik aangeleerd kreeg tijdens de laatste twee-daagse van module twee van de opleiding “Mes mains pour toi”, een Franstalige opleiding voor masseurs om te leren aanwezig zijn bij mensen die chronisch ziek zijn of palliatief. Een boeiende tweedaagse, vol (zelf)reflectie en creatieve technieken. Ik volgde enkel de module “Begeleider zijn op de weg van de ziekte”, maar het kriebelt om de rest van de opleiding ook te volgen.

 

Pin It on Pinterest

Share This