Ik draag een bril sinds ik 12 ben. Van in het begin vond ik dat verschrikkelijk. Ik vond mezelf met een bril niet mooi en ik vond een bril dragen vervelend. 35 ben ik nu en eindelijk draag ik graag een bril. Het was een lange weg om tot daar te komen.

Het laatste jaar houden bepaalde vragen me erg bezig en één van die vragen is: wie ben ik eigenlijk? Wie ben ik, los van de verwachting van anderen, los van dat wat de maatschappij van me vraagt, los van mijn verschillende rollen als mama, als leerkracht, als therapeut … wie is Sarah? Hoogstwaarschijnlijk een mix van al deze rollen en hoogstwaarschijnlijk ook een mix van authentieke stukken en stukken die ik ben omwille van mijn omgeving.

Hoe meer ik ontdek wie ik ben en wie ik wil zijn, hoe meer ik me de vraag stel: en wat past er dan bij mij? Wat doe ik écht graag? Wat vind ik écht mooi? Dus niet: wat vind de maatschappij mooi of wat doe ik omdat het van me verwacht wordt. Wat verstop ik omdat mensen het vreemd zouden vinden, omdat anderen daar een oordeel over zouden hebben? Wat durf ik niet te tonen?

Ik begin ze te vinden, die authentieke Sarah. De Sarah die dingen doet die niemand echt kan vatten, die dingen voelt die mensen maar vreemd vinden, die de wereld op een andere manier bekijkt en op een unieke manier in de wereld staat. En hoe meer ik ze vind, hoe meer ik de vrijheid voel om ze ook te tonen en me niets aan te trekken van de anderen. Eén van de manieren om ze te tonen aan het grote publiek is een vorm van zelfexpressie: kleding, schoenen, accessoires … Hier had ik het er eigenlijk al over. “Welke kleur past bij mijn binnenkant vandaag?” is mijn standaardvraag voor de kast tegenwoordig. Past vandaag wat make-up? Of heb ik er geen zin in? Hoe wil ik vandaag naar buiten treden? En dan tenslotte … (en nu kom ik terug op mijn eerste zinnen van deze blog) … welke bril past op mijn neus?

Toen onlangs een fantastische vrouw in een lezing over de symboliek van juwelen zei dat een bril ook een vorm van juweel was, sloeg het in als een bom in mijn hart. Een positieve bom welteverstaan. Natuurlijk ! Een bril is niet zomaar een ding om mijn bijziendheid op te lossen. Een bril is een juweel. Iets moois dat je draagt en dat deel uitmaakt van je accessoires en je tenue, van je zelfexpressie. Sinds kort koop ik 2 brillen per jaar. Geen al te dure, maar wel meerdere, zodat ik kan wisselen, als een juweel. Ik zet de bril op die past bij de dag, bij wat ik voel, bij mijn humeur, bij mijn kleding en mijn kleuren.

Een bril is niet langer een lastig ding op mijn neus dat mijn schoonheid wegpikt. Een bril is nu onderdeel van wie ik ben.

Pin It on Pinterest

Share This