Deze post ga ik niet alleen voor U schrijven, maar vooral ook voor mezelf. Ik ken alvast enkele vriendinnen die met een brede smile voor hun scherm deze tekst gaan lezen want die kennen allemaal mijn ding met TIJD. De alombekende “Time is money” is nu keiharde realiteit geworden. Ik merk om me heen dat mensen niet zozeer meer een probleem hebben met een bepaald budget aan iets uit te geven, maar meer om hun tijd aan iets te besteden.

Ik zit in een periode van mijn leven waar ik jobsgewijs processen aanga met mensen: begeleidingen in het onderwijs (van leerkrachten en leerlingen)  en begeleidingen van mensen tijdens workshops of tijdens gesprekken en voetreflexologie in mijn praktijk. Het woord proces staat steeds meer gelijk aan TIJD. Een proces lopen met iemand of met het verhaal van iemand, dat vraagt tijd. Mensen die met mij aan de slag gaan, worden geconfronteerd met het feit dat dat wat ze komen zoeken vaak verbonden is met tijd. Tijd die we niet meer hebben, niet meer krijgen en niet meer willen geven aan dingen die nochtans veel tijd vragen en waarbij tijd eigenlijk het cruciale ingrediënt is om iets te doen slagen.

Als je verdikt bent, dan vraagt dat TIJD om je lichaam weer op gewicht te krijgen.

Als iemand een dierbaar persoon is verloren, dan vraagt dat TIJD voor die persoon weer in staat is om ietwat in het dagelijks leven te functioneren.

Als je iemand hebt gekwetst, dan vraagt dat verteringsTIJD voor die persoon zich weer goed voelt.

Als je een trauma hebt meegemaakt, dan vraagt dat TIJD, veel TIJD, om dat te verwerken.

Als je graag iets wil bereiken in je leven of je eigen zaak wil opstarten, dan vraagt dat TIJD. Tijd om je bij te scholen, tijd om de mensen te laten weten wat je doet, tijd om uit te dokteren waar je eigenlijk naartoe wil …

Als iemand zichzelf heeft opgebrand, dan vraagt dat heel wat herstelTIJD.

Als je een kind hebt in de klas dat het moeilijk heeft, dan vraagt dat TIJD om dat aan te pakken of om daar dingen voor aan te passen zodat die wel meekan of zich beter voelt.

Als je aan een nieuwe job begint, dan vraagt dat TIJD om jezelf in te werken. Of als je iets nieuws in je job moet leren dan vraagt dat leerTIJD.

Als je iets nieuw onder de knie probeert te krijgen, dan vraagt dat oefenTIJD om het te kunnen.

Als je een band met iemand opbouwt, dan vraagt dat TIJD om vertrouwen te winnen.

En ga zo nog maar even door …

Voor geen enkele van bovengenoemde dingen bestaat er een zetpilletje om alles POEF te laten verdwijnen of te veranderen. Of ja, we zouden het wensen … misschien daarom dat we het ene pilletje na het andere op de markt brengen. Wel, lieve mensen, we kunnen veel pilletjes uitvinden, maar niet voor alles. Voor veel dingen is een stevige portie TIJD het enige ‘pilletje’ dat werkt. We kunnen echter wel hulp gaan zoeken, en een luisterend oor. Of we kunnen geduld hebben om zelf hulp en een luisterend oor te bieden.

En als je beslist om de tijd te nemen …

… dan merk je dat deuren opengaan, dat dingen plots duidelijker worden, dat gevoelens een plek krijgen, dat relaties ontstaan, je lichaam terug zijn evenwicht vindt, je plots de zin van dingen gaat inzien, dat vertrouwen (terug) groeit, dat er kansen verschijnen die je anders niet zag … en dat de glimlach van een kind of het geluk van jezelf en een medemens het nemen van die tijd de moeite waard maakt.

Pin It on Pinterest

Share This