Het is weer donker wanneer we thuiskomen na werk en na school. Ook opgemerkt? Hier thuis voelen we de sfeer dan soms wat zakken en omdat tegen te gaan begonnen we enkele jaren geleden met een gezinsritueel. Toegegeven, de inspiratie kwam van een dierbare vriendin die dit al deed voor mij in haar gezin. Het gaat om een winterkalender.

Er gaat een grote kracht schuil in rituelen. Ze brengen mensen samen, ze verdiepen de belevenis, ze geven betekenis aan dat wat we doen in ons leven … we zijn ze een beetje kwijt geraakt. Rituelen met een seizoensverbinding dan toch, want het ritueel om ‘s morgens zo snel mogelijk je mail of Facebook te checken kennen we allemaal. Kennen we ook nog een ritueel waar zingeving achter zit, waar betekenis in schuilt en dat verbindend werkt?  Met het verlies van religie, komt verlies van zulke momenten. Met de opkomst van de massa-consumptie, gaat de magie van sommige feesten verloren. En toch, je hebt geen religie, noch massa-consumptie nodig om zulke dingen in je leven binnen te brengen.

Je kan het een veredelde versie van de Adventskalender noemen. Wij zijn niet echt christelijk, dus noemen we het een Winterkalender. Vanaf ergens in oktober tellen we samen af naar de donkerste nacht van het jaar om daarna te kunnen uitkijken naar het licht. We doen dat door zakjes te hangen tegen het plafond en in elk zakje zit:

  • of iets lekkers
  • of een verrassing (meestal een klein figuurtje om mee te spelen)
  • of een opdracht

Elke dag wordt er dan één zakje geopend (verrassing!) tot en met 21 december, de donkerste nacht. Het is een manier om via opdrachten en lekkers samen met het gezin iets te doen. Gisterenavond moesten we samen een mandala tekenen bijvoorbeeld of binnenkort zullen we verstoppertje spelen in huis. Dat kan voor heel knusse momenten zorgen of voor juist heel hilarische. Ouders en kinderen die samen verstoppertje spelen, een aanrader, echt waar !

Het is een hele planning, want de opdrachten moeten vallen op dagen dat ik niet in de les zit of op dagen dat mijn man thuis is. Maar als ik mijn kleintjes elke ochtend enthousiast aan ons bed zie verschijnen met een brede grijns en de zin “Mama, een zakje opendoen.”, dan weet ik weer waarom ik het doe. Het is die tijd van het jaar dat ik ze makkelijk uit bed krijg ‘s morgens.

Op de donkerste nacht openen we de laatste zak en in de laatste zak zit altijd hetzelfde kaartje: “Zet de Kerstboom op.” En wanneer dat gedaan is, steken we de lichtjes in het stopcontact … en weten we dat het licht in aantocht is.

Pin It on Pinterest

Share This